Zondagmiddag half twee. Spitsuur in Buchanan Street. Onder de Victoriaanse architectuur die het centrum van enige grandeur voorziet, bewegen uitgestreken gelaten en plastic tassen zich tussen hippe etalages op zoek naar nieuwe materiële verrijking. Aan één uiteinde van de lange straat verreist een modern arbeiderspaleis. Hier wordt overdekt winkelen naar een hoger niveau getild. Drie verdiepingen met een grote variëteit aan winkels en cafeetjes, regelmatige modeshows of andere gebeurtenissen, en een foodcourt waar van verschillende counters eten kan worden gehaald om te nuttigen op een gemeenschappelijke plek met uniforme dienbladen. Er is glanzend tegelwerk aan de muren waar men licht zijn reflectie in kan waarnemen en ook op de grond waarover kindervoetjes druk tussen de tafeltjes door bewegen. In Moskou voorzagen de Soviets de grote metrostations van prachtig tegelwerk en kroonluchters. Waar echter in Moskou nu vioolmuziek door de hallen van sommige metrostations klinkt die melancholie en grandeur op intrigerende wijze combineert, bevordert de winkelmuziek hier een licht positieve en kooplustige stemming. Het zijn de klanken van de verwachtingen en standaarden die onze consumentenmaatschappij eigen zijn. De klanken van koopzondag. Geheel eigen aan Glasgow echter, is altijd een zekere ondoelmatigheid. De stad kenmerkt zich door een tegenstelling tussen grandeur van weleer en tiptop moderne faciliteiten enerzijds en een rommelige, geïmproviseerde, halfslachtigheid anderzijds. Zo ook dit winkelcentrum. Alhoewel het al geruime tijd open is, is het nog niet af. Draden hangen aan de nog niet gedichte plafonds, houten schotten verhullen delen die nog verbouwd worden, steigers omringen de tafeltjes van de restaurants en sommige winkels zijn gevuld met bouwmateriaal in plaats van koopwaar. Er hangt een merkwaardige sfeer, alsof het druk winkelende en etende publiek alle draden, bouwmaterialen en steigers niet ziet. Gehypnotiseerd door het consumeren in de franchise winkels en eetgelegenheden die een kopie van een kopie van een kopie zijn. Onverstoorbaar en onverdroten. De kredietcrisis is een fabeltje van tv. In zijn geheel niet zichtbaar in de staat van dit gebouw. Men zoekt naar meerwaarde middels een portemonnee met minder waarde. Verrijken door verarmen.