Het is een zonnige, zinderende dag. Muziek knalt uit boxen over de campus. Nieuwe gezichten zoeken naar houvast in de woelige mierenhoop van studenten. Nieuwe benen drentelen druk langs elkaar op een bed van folders. De eerste dag van de introductieweek. De valse start van het academische jaar. Dagen waarin de universiteit een levendige en bruisende plek lijkt waar iedereen vol enthousiasme heen en weer drentelt tussen enerverende gebeurtenissen. Gedurende de komende weken zal de opwinding echter gestaag verdwijnen, zoals het zonlicht. De wirwar zal geleidelijk overgaan in regelmatige patronen van colleges, sporten, studeren en uitgaan. De kluwen nieuwe gezichten zal ontwaard worden zodat sociale netwerken zich uitkristalliseren. Met zoveel nieuwe gezichten een proces van cosmetische omvang. Elke avond drinken en feesten en dan zo vroeg als de kater het toelaat weer naar de universiteit. De bibliotheek afgeladen vol. Geen pc te krijgen. Er moet dringend op Facebook gekeken worden. Overal zitten studenten te browsen door profielen, berichten en fotoalbums vol met overbelichte beschonken tronies in duistere plekken waar ongetwijfeld een feestelijke stemming zal hebben gehangen. Geenszins een vlugge en oppervlakkige bezigheid. Het diep doordringen in iemands privacy is een hels karwei. Studeren komt aldus op een bijspoor terecht. Uiteindelijk zijn de colleges en werkgroepen toch een stuk minder veeleisend dan de feesten en Facebook. De dwingende kracht van de online vriendschapsverzoeken is sterker dan het indringende verzoek van de docent om de lesstof te bestuderen. Elk uur een nieuwe status update is belangrijker dan een kennis upgrade. Zo blijven de boeken liggen. En worden kansen gemist op verdieping, zowel intellectueel als sociaal. Alle Facebook uren zouden zoveel beter besteed kunnen worden aan het organiseren van een lezing, debat, studiereis, excursie, kunstzinnige activiteit, of vriendschapsverband. Studie- en studentenverenigingen zwelgen echter liever in het stimuleren van nachtbraken. Een vervlakking van het academische leven. De initiλle eruptie van activiteit vlakt over het jaar stilletjes uit. Een lauwwarm braaksel waar het potentieel in verdrinkt, verspreidt zich over de campus. Antiperistaltische bewegingen geven gezichten vorm.